Tuż po spędzeniu czasu
wraz z tobą - odnowiony.
Jest napojony siłą,
wręcz nowo narodzony.
Nic nie jest mu przeszkodą,
Nikt nie śmie go zniewalać.
Co widzi w wyobraźni
na żywo chce utrwalać.
Kreuje nowe światy.
Te wizje są bez granic,
lecz gdyby ciebie nie znał
wszystko było by na nic.
Bez ciebie nie jest sobą,
wprost znika w oczach, ginie.
Zatraca umiejętność
by stworzyć choćby linie.
Jak ten pojazd paliwo,
tak on pragnie napędu.
Nie opuści cię nigdy,
nie zrobi tego błędu.
Gdy już nie ma swobody
myślenia i działania,
miast czystego obrazu
zły bazgroł się wyłania,
odnajduje wnet ciebie,
wplatając w swe ramiona.
Dotyka i obraca,
a zaraz się dokona
to na co tak czekają,
do czego są stworzeni.
Otóż właśnie w tej chwili
twórczo w jedno złączeni.
Dzieją się ważne rzeczy,
nie powiem więc ni słówka.
Bez siebie żyć nie mogą
ołówek - temperówka.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
2 komentarze:
Kovalu Ty to potrafisz wywieźć w pole :D Ja tu czytam z powagą a tu taka puenta! :D Szalenie mi się ten wierszyk podoba:))
Moim zdaniem jeden z Twoich najlepszych wierszy:)I nie tylko za sprawa puenty. Jest inny, więcej w nim wyobraźni, metaforyki, może i poczucia humoru....Odbiega tematyką od pozostałych(raczej poważnych).Jest superrr!
Prześlij komentarz